ewakuacja I LO
Ewakuacja uczniów I LO w Stargardzie 3.09.2025 r. Fot. archiwum redakcji Stargard.News

Milena G. ma poddać się karze za wywołanie fałszywego alarmu bombowego w stargardzkim liceum

Prokurator Rejonowy w Stargardzie skierował do stargardzkiego Sądu Rejonowego wniosek o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego wobec Mileny G. i orzeczenie wobec niej uzgodnionej kary, przewidzianej za zarzucany jej występek.

– Milena G. stoi pod zarzutem tego, że w dniu 3 września 2025 r. w Stargardzie zadzwoniła pod numer alarmowy 112 i zawiadomiła o podłożeniu ładunku wybuchowego w stargardzkim liceum, chociaż wiedziała, że nie istniało żadne realne zagrożenie – informuje dziś prokurator Julia Szozda, rzeczniczka Prokuratury Okręgowej w Szczecinie. – Jej zachowanie miało wywołać fałszywe przekonanie o niebezpieczeństwie. Zachowanie Mileny G. wywołało podjęcie działań instytucji ochrony porządku publicznego – Policji i Straży Pożarnej, zmierzających do uchylenia zagrożenia i doprowadziło do ewakuacji ponad tysiąca uczniów oraz kilkudziesięciu nauczycieli z dwóch placówek oświatowych. Ponadto spowodowało sprawdzenie trzeciego liceum pod kątem minersko – pirotechnicznym.

Podejrzana 23-letnia Milena G. dotychczas nie była karana sądownie. Przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i wyraziła chęć dobrowolnego poddania się karze w trybie art. 335 § 1 kodeksu postępowania karnego (kpk).

Prokurator uzgodnił karę z podejrzaną i wniósł do sądu wniosek o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego i orzeczenie wobec Mileny G. za zarzucane jej przestępstwo:

  • kary pozbawienia wolności w wymiarze 3 miesięcy oraz 2 lat ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie (224a §1 kk przy przyjęciu art. 37b kk),
  • nawiązki w kwocie 10 000 złotych na rzecz Skarbu Państwa (art. 224b pkt 1 kk),
  • świadczenia pieniężnego w kwocie 10 000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej (art. 224b pkt 2 kk),
  • zaliczenia okresu rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet orzeczonej kary i zasądzenie kosztów sądowych, w tym opłaty.

– Instytucja z art. 335 § 1 kpk umożliwia skazanie bez przeprowadzenia rozprawy. Jest to swoista ugoda między podejrzanym a prokuratorem. Warunkiem dobrowolnego poddania się karze jest przyznanie sią do winy i zgodność wyjaśnień z dowodami oraz brak wątpliwości co do okoliczności czynu – wyjaśnia prok. Julia Szozda. – W stargardzkiej sprawie Milena G. przyznała się do popełnienia zarzuconego jej czynu i jej wyjaśnienia pokrywały się z materiałem dowodowym zgromadzonym w toku śledztwa. Postawa Mileny G. wskazywała, że cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nie przeprowadzenia rozprawy. Zostały więc spełnione warunki do wniesienia wniosku w trybie art. 335 § 1 kpk.